Verschillende vormen van oosterse vechtsporten dateren al van 3000 voor Christus. In de 15de en 16de eeuw was het in Japan verboden om wapens te dragen, waardoor karate — letterlijk “lege hand” — aan populariteit won. Karate is niet alleen een vechtsport, maar ook een filosofie. Omdat iedereen een andere persoonlijkheid heeft, zijn er verschillende interpretaties van de sport en heeft iedere leraar zijn eigen stijl (ryu).

Kyokushin Karate – “The Strongest Karate”

Kyokushinkai is, net als andere karate-stijlen, van oorsprong een Japanse vechtkunst. De stijl werd ontwikkeld door Masutatsu Oyama, een Koreaan woonachtig in Japan. Karate zelf is afgeleid van traditioneel Chinees kempo, dat in Okinawa werd verfijnd en later naar Japan kwam.

De stijl die vandaag de dag het meest beoefend wordt, is Kyokushinkai, opgericht rond 1950 door Oyama. De naam betekent:

• Kyoku = uiterste

• Shin = waarheid

• Kai = vereniging/samenwerking

Kyokushinkai omvat het trainen van technieken (kihon), schijngevechten (kata), sparren (kumite) en breektesten (tameshi-wara). Wereldwijd wordt de stijl beoefend in meer dan honderd landen, en in Nederland zijn tientallen scholen aangesloten bij de nationale bond.

In 1962 bracht Loek Hollander † Kyokushin Karate van Japan naar Europa. Toen al 4e dan, zou hij later doorgroeien tot 10e dan. Hollander was leerling van grootmeester Sosai Oyama en werd samen met Jon Bluming † een van de bekendste karateka’s in Nederland. Zijn organisatie, de huidige NKKO, is de oudste Kyokushin-organisatie in Nederland.

Shihan Egberth Thomas begon zijn Kyokushin-reis bij de Loek Hollander Dojo in Rotterdam. Na drie jaar intensief trainen, vijf sessies per week, behaalde hij zijn zwarte band. In 1982 bereikte hij de 4e dan, en in 2013 de 7e dan Shihan.

Mijn eigen Kyokushin-reis begon in 1989, als 13-jarige witte band achter het dolfijnzwembad in Maassluis, onder begeleiding van Rini Bakelaar. Met coaching van Senpai Nick Jie A Joen, extra trainingen in het Kralingse Bos in Rotterdam, en lessen in de Loek Hollander Dojo, werd ik voorbereid op mijn zwarte band-examen. Na 10 jaar toewijding behaalde ik in 1999 mijn Shodan (1e dan) op het 32e internationale vijfdaagse zomerkamp bij Loek Hollander † op NSC Papendal. Ik herinner me nog de knipoog van Shihan E. Thomas tijdens het tameshiwari-examen — het breken van drie planken met verschillende technieken — een cruciaal onderdeel van het vijfdaagse examen onder een commissie van internationaal gerenommeerde meesterkarateka.

In 2008 nam ik deel aan de indrukwekkende 41ste West European Kyokushin Karate Summer School, waar ik Kancho Matsui (Moon Jang-gyu) uit Japan ontmoette. Uiteindelijk, in 2010, werd ik Sensei 3e dan, nog steeds onder de supervisie van Shihan Loek Hollander † (8e dan) en Shihan E. Thomas (6e dan) in de examencommissie.